Serie: Duurzaam op vakantie in Kruibeke

Begin dit jaar ging ik op vakantie. Niet zomaar op vakantie, maar duurzaam op vakantie. Ik maakte hier een serie over van vier afleveringen. Hieronder zijn deze video's te bekijken.

Mijn ontdekkingstocht in het duurzame Kruibeke deel 1

Voor een freelance klus rees ik af naar België en Engeland. Op mijn blog een dagboek waar ik in delen vertel hoe dat me af ging.

De dag van aankomst was voor mij een rampdag. Na veel stress die het reizen met het openbaar vervoer, dat vrijwel plat lag door de sneeuw, opbracht, kwam ik drie uur later dan gepland aan in Kruibeke. Ik besloot gelijk het prachtige gebied te betreden. Na er een kwartier rondgelopen te hebben wilde ik wat beelden maken van een soort sluis. Ook helemaal beneden, op niveau van het laagstaande water. Wat ik me niet realiseerde, was dat het water in de sluis ontzettend veel slib/modder (het was in ieder geval ontzettend vet) achterliet. Een vreselijk glad en stijl talud dus. Ik gleed al na een meter lopen de sluis in en het lukte me pas een minuut of vijf later om eruit te komen. Ik zat helemaal onder de modder, had overal schaafwonden en had het vreselijk koud. Mijn camera was ook behoorlijk bespat. Ik belde de eigenaresse van het bed & breakfast, die me gelukkig met de auto en flink wat handdoeken kwam ophalen. 

Pas later kwam ik erachter dat dit gebied verboden terrein is en alleen met gids betreden mag worden. Mij was meteen duidelijk geworden waarom.

Bij terugkomst kon ik mijn kleren bij de eigenaresse van het bed & breakfast brengen (ik kreeg ze de volgende dag gewassen en volgens mij ook gestreken terug, ontzettend aardig). Nadat ik ook nog eens bij de eigenaresse en haar man mocht blijven eten, besloot ik mijn cameraspullen schoon te maken. Na een uur boenen besefte ik me dat mijn microfoon nergens te bekennen was. Die moest ik ergens in de polder verloren zijn. Wederom kon ik rekenen op de liefdadigheid van de eigenaresse, die ik in mijn hoofd constant ‘De Mevrouw’ noemde. Ook om half elf ’s  was ze niet te beroerd om me terug te rijden en godzijdank vond ik na tien minuten zoeken mijn microfoon, werkend en wel. Ik was behoorlijk boos op mezelf ‘morgen gaat het anders, anders lig ik snel onder een auto of iets dergelijks.’ 

Pechtolds potje voetbal met de grote jongens

Ik weet nog dat ik vroeger met de grote jongens mee mocht voetballen. Het samenstellen van de teams was haast spannender dan de wedstrijd zelf. Eerst het schatgraven: de twee jongens die het beste konden voetballen van de groep gingen tegenover elkaar staan en liepen om de beurt een stap zettend in een rechte lijn naar elkaar toe. Wanneer de ene jongen zijn voet op die van de ander zette, was het zover. De gene onder mocht beginnen met een speler uit te kiezen. Dan mocht de ander. Totdat alle jongens verdeeld waren en dan ik riep: ‘Jongens, maar ik dan?’ Ik werd bij een team geduwd en ik was blij dat we eindelijk begonnen.

Tijdens het spel keerde vaak dat ‘en ik dan?’-gevoel terug. Ik was half zo groot als de andere jongens maar voor mijn gevoel was ik minstens net zo goed als de oudste op het veld. De jongens speelden de bal over, steeds dacht ik: ‘Naar mij!’, maar dan stond er al een andere teamgenoot die hem net voor mijn voeten meenam. Het voelde alsof we heel goed op elkaar waren ingespeeld, maar ergens in mijn achterhoofd voelde ik me eenzaam. Als we scoorden juichten ze ook altijd met elkaar, natuurlijk niet met mij, want ik had de voorzet die tot het doelpunt had geleid niet gegeven.

Nu besef ik me dat ik toen een soort Alexander Pechtold van nu was. Rutte maakt bekend dat hij weer premier wil wilden, gevolgd door de andere grote jongens Roemer en Samsom. Pechtold moet toen ook het ‘en ik dan jongens?!’-gevoel hebben gehad. Pechtold verkondigde zondag in Buitenhof als een soort overgebleven, niet uitgekozen jongentje dat hij ook wel minister president wil worden als D66 de grootste partij wordt. En ik weet hoe het is. Het denken dat je er bij hoort, maar intussen spelen al je teamgenoten de bal bewust langs je heen. 

Misschien gaat het bij de kleine Pechtold en zijn oudere vrienden wel verder dan alleen als laatste gekozen worden bij een potje voetbal. Het zou me niets verbazen als Rutte de aktetas van Alexander Pechtold weleens verstopt. Of Roemer stiekem zout in z’n koffie giet. Van die kleine geniepige pesterijtjes waar Pechtold niets aan kan doen. Behalve meelachen en tegen de grote jongens op blijven kijken.

Zondag trok Pechtold de stoute schoenen aan. Hij moet vast gedacht hebben ‘Kom op Ali, je kan het, even gas tegen die Mark en misschien zullen anderen mij wel steunen.’ Rutte verkondigde onlangs dat de forenzentaks wellicht in de toekomst geschrapt moet worden. Waarop Pechtold rebelleert met de woorden: ‘Rutte heeft deze maatregel zelf bedacht in het Catshuis, dat is bijna onmogelijk om weer terug te draaien.’

Een hele dappere actie van Alexander. Ik heb ook wel eens gevraagd aan de grootste jongen uit mijn team: ‘Wil je misschien de bal ook eens naar mij spelen?’ waarna mijn teamgenoten de bal niet alleen langs mij heen speelden, maar ook met opzet tegen mijn achterhoofd. En ze duwden me ruw omver, terwijl ik al zo klein was.  Daarom noemen ze voetbal vast oorlog. 

Red Hot Chili Peppers - An Opening

B-side van Hump de Bump. Ah yes.

Singelloop Leiden

De Leidse Singelloop. Een rondje singels van ruim zes kilometer, dat ieder jaar weer duizenden Leidenaren het centrum inlokt. Voor een buitenstaander misschien een bijzondere ervaring, voor een ieder uit Leiden een gezellige avond. Voor elke deelnemer staat er wel iemand in het publiek aan te moedigen. Het weer leek dit jaar een uur voor de start nog tegen te zitten, maar gelukkig klaarde het op tijd op en scheen de zon zelfs lekker. Een kwartier voor de start staat het NUON terrein, waar de start en de finish is, bomvol. Er zijn deelnemers op eigen initiatief, met scholen, vanuit werk of sportclub. Her en der zijn er mensen bezig met een laatste warming up, de stemming is wat gespannen. De ervaren lopers staan kalm te wachten op het startschot, de meeste jongere lopers maken een hoop lawaai. Dan klink het startschot. Iedereen wil graag rennen, maar door de drukte duurt het een paar minuten voordat het mogelijk is hard te lopen. Ter hoogte van de Heen en Weer brug kunnen de renners echt laten zien wat ze in petto hebben.

6,6 kilometer lijkt niet lang, maar de route brengt je door verschillende klassen en verschillende kanten van Leiden. Terwijl er aan de Zijlsingel vanuit de kleine arbeiderswoningen met oude Nokia’s foto’s worden gemaakt, leggen de bewoners van de Witte Singel de race vast met behulp van iPads. Langs de lange gracht drinken de toeschouwers Albert Heijn pilsener en wordt er shag gerookt. Op de balkons van de Zoeterwoudse Singel worden toastjes brie en rode wijn genuttigd.

Deze verschillen lijken groot, maar voor de gemiddelde deelnemer zijn ze allemaal gelijk. Ze staan er, ieder jaar weer. Ze staan voor je klaar, je bent geen seconde alleen.

Als na ruim een uur ook de laatste huilende kinderen aan de hand van hun vader over de finish komen, geeft de politie de singels weer terug aan het verkeer. De Singelloop van 2012 was zoals alle anderen.

Politiek op de Twitters

Rutte I is geklapt en in september nieuwe verkiezingen. Nog voor alle voorbereidingen, spanning,  sensatie en de schandalen die moeten nog komen, wil ik weten hoe jullie de verkiezingen van over een paar maanden inschatten. Wie wordt de grootste en welke partijen gaan er samenwerken? In 140 tekens mogen jullie het vertellen en over ruim vier maanden gaan we zien wie er gelijk heeft.
@nic0lette

Ik verwacht dat we een stukje naar links wijken, de SP zal goed scoren. Neemt niet weg dat de VVD waarschijnlijk de grootste zal blijven.

@jerzyyy

De tijd van de PVV is voorbij. Links wordt de grote winnaar maar coalitie wordt Paars.

@YelleTieleman

We krijgen een nog lastigere uitslag dan in 2010. Formatie wordt heel moeilijk. Uiteindelijk zal Rutte weer de premier worden.


@Markla94

Ik denk dat de SP en VVD de grootste partijen worden, gevolgd door de PvdA. Dat worden interessante en zware coalitieonderhandelingen.

@RikBors

Links gaat relatief gezien winnen. VVD blijft de grootste, SP sterkste stijger. Coalitievorming wordt heel lastig, maar ik verwacht paars.

@moiravansas

Ik denk dat de VVD niet veel aan stemmers zal verliezen, misschien zelfs groter wordt en dat de SP de 2e partij. En wat dan? Tsja...

@markhulstein

Ik verwacht een ruk(je) naar links en dat VVD nog serieus meedoet. De PVV minder. De stokpaardjes van PVV worden nu al minder belangrijk.

@pietermunnik

Minder polariserende verkiezingen. Rutte wordt opnieuw MP, SP wordt de derde partij na PvdA en VVD. Kabinet wordt PvdA, D66, CDA en VVD.

@JensJohann

Ik denk dat we een groot probleem krijgen. SP en de VVD worden de grootste, maar een samenwerking daartussen is volgens mij uitgesloten.

@ZahraBoef

#TK2012: VVD grootste partij. PVV valt uit een in partijen als Lijst Drinkman. Formatie: Belgische taferelen. Rutte kan er niet meer om lachen.

@uhro 

Ik denk dat VVD de grootste blijft, op de voet gevolgd door PvdA en daarna SP. Coalitie wordt VVD-PvdA-CDA als het kan, anders Paars Plus.

@ingelisedevries

Na de verkiezingsuitslag in september gaan we ons realiseren dat we de komende paar jaar nog zonder kabinet zitten. #dramaformatie

@EkeBosman

Denk dat links gaat winnen, maar niet door de SP. Die populariteit neemt zeker nog af. CDA, PvdA en stabiele partijen (GL/D66) gaan regeren.

@JeroenvZanten

Ik gok op een Paarse coalitie, eventueel met GL erbij. De PvdA zal een eindsprint maken, meer dan ooit zal er strategisch gestemd worden.

@Pieter_Kos 

Links moet nu antwoorden geven die de crisis bezweren en mensen in hun warde laat. Daar onderscheidt GroenLinks zich van VVD en PVV. Als links samen durft te werken en vooruit kan kijken winnen we deze verkiezingen.

Quantic & Alice Russell with The Combo Barbaro - Look Around The Corner

De zomer in een plastic doosje

Holy fuck, wat een heerlijke plaat. Ik moet zeggen, van zowel Quantic als Alice Russell had ik nog nooit gehoord, maar wat een briljante samenwerking. Wat ze je voorschotelen is een diverse, soul-achtige, salsaïsche, vooral dansbare doch ontspannen tour. Feel good sounds die het zeker goed gaan doen op dat grasveld in de zon, met een koud biertje, nootjes en barbecue. Russell overtuigt met haar zwartklinkende stem, The Combo Barbaro zorgt voor de controle die deze plaat uitstraalt. Controle, ofwel een ‘alles komt goed’-gevoel. Dat gevoel komt als het goed is bij de onderstaande track na tien seconden om de hoek kijken.