Red Hot Chili Peppers - An Opening

B-side van Hump de Bump. Ah yes.

Singelloop Leiden

De Leidse Singelloop. Een rondje singels van ruim zes kilometer, dat ieder jaar weer duizenden Leidenaren het centrum inlokt. Voor een buitenstaander misschien een bijzondere ervaring, voor een ieder uit Leiden een gezellige avond. Voor elke deelnemer staat er wel iemand in het publiek aan te moedigen. Het weer leek dit jaar een uur voor de start nog tegen te zitten, maar gelukkig klaarde het op tijd op en scheen de zon zelfs lekker. Een kwartier voor de start staat het NUON terrein, waar de start en de finish is, bomvol. Er zijn deelnemers op eigen initiatief, met scholen, vanuit werk of sportclub. Her en der zijn er mensen bezig met een laatste warming up, de stemming is wat gespannen. De ervaren lopers staan kalm te wachten op het startschot, de meeste jongere lopers maken een hoop lawaai. Dan klink het startschot. Iedereen wil graag rennen, maar door de drukte duurt het een paar minuten voordat het mogelijk is hard te lopen. Ter hoogte van de Heen en Weer brug kunnen de renners echt laten zien wat ze in petto hebben.

6,6 kilometer lijkt niet lang, maar de route brengt je door verschillende klassen en verschillende kanten van Leiden. Terwijl er aan de Zijlsingel vanuit de kleine arbeiderswoningen met oude Nokia’s foto’s worden gemaakt, leggen de bewoners van de Witte Singel de race vast met behulp van iPads. Langs de lange gracht drinken de toeschouwers Albert Heijn pilsener en wordt er shag gerookt. Op de balkons van de Zoeterwoudse Singel worden toastjes brie en rode wijn genuttigd.

Deze verschillen lijken groot, maar voor de gemiddelde deelnemer zijn ze allemaal gelijk. Ze staan er, ieder jaar weer. Ze staan voor je klaar, je bent geen seconde alleen.

Als na ruim een uur ook de laatste huilende kinderen aan de hand van hun vader over de finish komen, geeft de politie de singels weer terug aan het verkeer. De Singelloop van 2012 was zoals alle anderen.

Politiek op de Twitters

Rutte I is geklapt en in september nieuwe verkiezingen. Nog voor alle voorbereidingen, spanning,  sensatie en de schandalen die moeten nog komen, wil ik weten hoe jullie de verkiezingen van over een paar maanden inschatten. Wie wordt de grootste en welke partijen gaan er samenwerken? In 140 tekens mogen jullie het vertellen en over ruim vier maanden gaan we zien wie er gelijk heeft.
@nic0lette

Ik verwacht dat we een stukje naar links wijken, de SP zal goed scoren. Neemt niet weg dat de VVD waarschijnlijk de grootste zal blijven.

@jerzyyy

De tijd van de PVV is voorbij. Links wordt de grote winnaar maar coalitie wordt Paars.

@YelleTieleman

We krijgen een nog lastigere uitslag dan in 2010. Formatie wordt heel moeilijk. Uiteindelijk zal Rutte weer de premier worden.


@Markla94

Ik denk dat de SP en VVD de grootste partijen worden, gevolgd door de PvdA. Dat worden interessante en zware coalitieonderhandelingen.

@RikBors

Links gaat relatief gezien winnen. VVD blijft de grootste, SP sterkste stijger. Coalitievorming wordt heel lastig, maar ik verwacht paars.

@moiravansas

Ik denk dat de VVD niet veel aan stemmers zal verliezen, misschien zelfs groter wordt en dat de SP de 2e partij. En wat dan? Tsja...

@markhulstein

Ik verwacht een ruk(je) naar links en dat VVD nog serieus meedoet. De PVV minder. De stokpaardjes van PVV worden nu al minder belangrijk.

@pietermunnik

Minder polariserende verkiezingen. Rutte wordt opnieuw MP, SP wordt de derde partij na PvdA en VVD. Kabinet wordt PvdA, D66, CDA en VVD.

@JensJohann

Ik denk dat we een groot probleem krijgen. SP en de VVD worden de grootste, maar een samenwerking daartussen is volgens mij uitgesloten.

@ZahraBoef

#TK2012: VVD grootste partij. PVV valt uit een in partijen als Lijst Drinkman. Formatie: Belgische taferelen. Rutte kan er niet meer om lachen.

@uhro 

Ik denk dat VVD de grootste blijft, op de voet gevolgd door PvdA en daarna SP. Coalitie wordt VVD-PvdA-CDA als het kan, anders Paars Plus.

@ingelisedevries

Na de verkiezingsuitslag in september gaan we ons realiseren dat we de komende paar jaar nog zonder kabinet zitten. #dramaformatie

@EkeBosman

Denk dat links gaat winnen, maar niet door de SP. Die populariteit neemt zeker nog af. CDA, PvdA en stabiele partijen (GL/D66) gaan regeren.

@JeroenvZanten

Ik gok op een Paarse coalitie, eventueel met GL erbij. De PvdA zal een eindsprint maken, meer dan ooit zal er strategisch gestemd worden.

@Pieter_Kos 

Links moet nu antwoorden geven die de crisis bezweren en mensen in hun warde laat. Daar onderscheidt GroenLinks zich van VVD en PVV. Als links samen durft te werken en vooruit kan kijken winnen we deze verkiezingen.

Quantic & Alice Russell with The Combo Barbaro - Look Around The Corner

De zomer in een plastic doosje

Holy fuck, wat een heerlijke plaat. Ik moet zeggen, van zowel Quantic als Alice Russell had ik nog nooit gehoord, maar wat een briljante samenwerking. Wat ze je voorschotelen is een diverse, soul-achtige, salsaïsche, vooral dansbare doch ontspannen tour. Feel good sounds die het zeker goed gaan doen op dat grasveld in de zon, met een koud biertje, nootjes en barbecue. Russell overtuigt met haar zwartklinkende stem, The Combo Barbaro zorgt voor de controle die deze plaat uitstraalt. Controle, ofwel een ‘alles komt goed’-gevoel. Dat gevoel komt als het goed is bij de onderstaande track na tien seconden om de hoek kijken.

‘‘Het wordt minder krant, meer internet’’

Het lezen van de krant is voor velen nog een dagelijkse bezigheid. Toch kan deze gewoonte over een paar jaar zomaar verdwenen zijn. Het nieuws is te lezen in vele vormen op het internet, dus het einde van de papieren krant lijkt in zicht. Maar is het internet daar wel klaar voor?

‘Goedemiddag u spreekt met de klantenservice van de Volkskrant, kan ik u helpen?’ ‘Ja, ik wil graag mijn abonnement opzeggen…’ ‘Wat jammer, maar dat kan. Was u niet tevreden?’ ‘Uitermate tevreden, maar ik lees de krant bijna nooit meer. Daarom wil ik graag een iPad abonnement afsluiten, is dat mogelijk?’ ‘Ja natuurlijk, wat fijn dat u toch onze krant wil blijven lezen!’

De oplage van alle Nederlandse dagbladen is de afgelopen tien jaar met gemiddeld dertien procent gedaald, zo meldde HOI (Instituut voor Media Auditing) deze week. Volgens Alexander Pleijter, hoofdredacteur van De Nieuwe Reporter (een weblog over de toekomst van de Nederlandse journalistiek), komt dit onder meer doordat het nieuws massaal en gratis beschikbaar is, bijvoorbeeld op het internet. Een andere oorzaak is dat kranten steeds minder worden gelezen. ‘Mensen hebben steeds minder tijd om de krant te lezen, en vinden het zonde om iedere dag weer een ongelezen exemplaar weg te gooien. Ze zeggen hun abonnement op en steeds minder mensen beginnen aan een krant.’

Internet speelt steeds meer een vervangende rol voor de kranten. Nederlandse dagbladen moeten hun sites verbeteren en innoveren om andere nieuwssites bij te kunnen benen. Pleijter denkt dat kranten daar te laat mee zijn begonnen en zo de nieuwssite NU.nl de kans hebben gegeven 

‘‘Internet redacties hangen er vaak maar een beetje bij’’

uit te groeien als grootste op het web. ‘Dagbladen wilden groot nieuws pas op hun site zetten op het moment dat de krant op de mat lag. NU.nl publiceerde zo snel mogelijk en was daarmee de eerste op het internet.’

Nederlandse kranten zitten op dit moment in een dilemma: ‘Het geld komt nu nog binnen via de papieren krant. Daar ligt bij de meeste dagbladen de prioriteit nog. Maar voor hoe lang blijft de krant nog geld opleveren? Op het internet ligt de toekomst, maar daar wordt veel minder aan verdiend. Internetredacties hangen er vaak nog maar een beetje bij en veel sites van dagbladen lijken op elkaar.’

Toch zijn er kranten die het beter hebben aangepakt op het internet. Nrc.next begon geen nieuwswebsite, maar een nieuwsblog. Met de jonge blogger Ernst-Jan Pfauth als hoofdredacteur zette nrc.next een voor de mainstream geheel nieuw concept op. Na het slagen bij nrc.next kreeg Pfauth de opdracht om de site van de NRC onder handen te nemen. Met als resultaat een frisse nieuwssite met (live)blogs, video’s, links naar berichten elders op het internet en veel vaste online rubrieken. 

‘‘Er moeten meer risico’s genomen worden door kranten’’

‘NRC heeft nu een site met een fijne, persoonlijke sfeer. Je kunt reageren op de redacteurs, die door hun blogs en portretjes heel bereikbaar lijken.’ Bloggen is iets wat nog niet veel kranten doen, maar wat wel aanslaat bij de lezer, mits het goed wordt uitgevoerd.

Wanneer de krant uitgestorven zal zijn weet Pleijter niet. ‘Papier gaat duurder worden, wanneer er minder abonnees zijn. Het concept ‘krant’ zal gaan evolueren. Er moet geëxperimenteerd worden en er moeten risico’s genomen worden.’Een hoopvolle ontwikkeling voor de Nederlandse dagbladen is het feit dat er sinds 2005 bijna 100.000 digitale krantenabonnenten zijn afgesloten. Het lezen van de krant op een iPad of ander tablet wordt steeds populairder en bijna elk dagblad biedt de mogelijkheid een digitaal abonnement te nemen. 

Ernst-Jan Pfauth (25), auteur van het boek Sex, Blogs & Rock-‘n-Roll, heeft zijn hele carrière te danken aan bloggen.  Hij heeft nrc.next aan een goedlopende blog geholpen, de website van NRC Handelsblad volledig gerenoveerd en tot een volwaardige nieuwswebsite/blog gemaakt. Hoe denkt hij over het huidige (nieuws) bloglandschap en vormt die een serieuze berdreiging voor de krant? 

‘‘Een nieuwsblog die het de kranten écht moeilijk maakt, is er nog niet’’

‘‘Een ultiem voorbeeld van internet dat de krant in gevaar brengt is het verhaal van John Harris en Jim VandeHei. Toen in 2007 deze zeer gewaardeerde redacteuren van The Washington Post verlieten en een blog startten, lachte iedereen ze uit. Tegenwoordig vormen ze de hoofdredactie van Politico en hebben ze 75 bloggers in dienst. Elke ochtend staan ze om half vijf op, publiceren als eerste het nieuws uit Washington en zijn de grootste agenda-setters van Washington. Dat soort concurrentie heb je niet in Nederland. Je hebt bijvoorbeeld GeenStijl en Sargasso, maar zij schrijven voor een selecte groep en zijn geen volwaardige nieuwsblogs te noemen. Die vormen ook geen directe bereiding voor de krant, zoals in Amerika. 

‘‘Kranten dachten dat het als NU.nl moest, ze keken niet naar andere alternatieven’’

Kranten zelf dachten na de opkomst van NU.nl dat zij het ook zo moesten doen. Ze hebben niet gekeken naar alternatieven zoals bloggen. Dat heeft er mee te maken dat bloggen een slecht imago had. Veel mensen dachten dat het alleen maar op de GeenStijl-manier kon: veel schreeuwen en choqueren. Redacties van kranten zagen blogs als slechte journalistiek. Terwijl je het medium blog juist voor hele goede journalistiek kan gebruiken. Veel mensen die blogs lezen weten ook wel dat je het op een andere manier moet lezen dan de krant.

Er zijn een aantal dagbladen die dat op een gegeven moment hebben ingezien. Bij de Volkskrant is het mislukt: daar kon iedereen schrijven voor de blog, er werd niet gefilterd. Een goede nieuwsblog werkt met een redactie. Maar het er zijn ook voorbeelden waar het goed is gegaan. Iets wat op GeenStijl is ontstaan zijn liveblogs. Daarmee zaten zij er bij alle grote nieuwsgebeurtenissen het dichtst op het nieuws. Dat hebben we op de NRC site op een betere manier doorgevoerd en dat loopt ontzettend goed. Maar daar waren we wel een van de eerste kranten mee. Als andere kranten dat ook hadden gedaan, hadden ze spectaculaire blogs kunnen maken. 

‘‘Kranten moeten nerds inschakelen’’

Toch kan dat kan nog steeds, het is zeker niet te laat. Maar kranten moeten voor hun site een paar nerds inschakelen. Bloggen is iets wat tijd kost om te leren en daar hebben kranten geen tijd voor. Het vergt een bepaalde kunde, en blogger kan verzamelen, aggregeren en vertalen. De schrijver staat centraal, is bereikbaar en doet mee aan de discussie. Dat zorgt voor meer verbondenheid met de lezer. 

Blogs en nieuws moeten eigenlijk gecombineerd worden, zoals je nu langzaam ziet gebeuren. Het zal zich steeds meer op internet af gaan spelen, want papier gaat er langzaam uit. Reporters die op onderzoek uit gaan, dingen uitzoeken en zo nieuws maken zullen altijd nodig zijn, net als diepgaande krantenjournalistiek. Die taak kunnen bloggers niet overnemen. Het wordt interessant als je een paar bloggers op pad stuurt, ik ben benieuwd wat er dan gaat gebeuren…’’

Alex Ringeling (38) is blogger van het eerste uur. In 2000 ging hij aan de slag bij ‘shocklog’ Retecool.com. Ook schreef hij een tijd voor GeenStijl, de meest gelezen nieuwsblog van Nederland. Tegenwoordig schrijft hij naast zijn werkzaamheden bij Retecool voor Spitsnieuws.nl, de website van de gratis krant Sp!ts.

‘Zolang er stroom en internet is, zullen kranten steeds meer stuk gaan’

Je ziet dat Nederlandse kranten nu steeds meer bezig zijn met het verbeteren van hun nieuwssites. Onder andere door blogs te plaatsen. Zijn ze daar te laat mee begonnen?

Ja, veel te laat! Als ze in 2005 waren begonnen waren ze al te laat. Maar nu gaat het de goede kant op. Bij het AD, De Volkskrant en NRC hebben ze al die liveblogs  op het moment dat er groot nieuws is. Spitsnieuws is intussen ook een mengeling van een nieuwssite en een blog. De Sp!ts krant zelf, dat is veel meer echt een krant ook. Terwijl de site veel meer waanzinnige nieuwtjes uit de krochten van de wereld plaatst. Het begint allemaal een beetje in elkaar over te lopen op dit moment.

Heeft de lezer dan ook steeds meer behoefte aan nieuwsblogs?

Voor de oudere lezer niet, ik denk voornamelijk de jongere generatie. Maar daar moet je het ook van hebben. Blogs worden door het grote publiek ook steeds serieuzer genomen. Blogs hebben meer invloed gekregen, machthebbers zijn bang geworden voor bloggers, want binnen een dag kan hun imago kapot geschreven zijn.

Zijn de blogs in de loop der jaren ook veranderd?

Ja, je hebt tegenwoordig blogs waarvan je echt ziet dat ze op de site van een krant staan. Ze houden zich meer aan feiten en doen meer hoor en wederhoor. Originele blogs zoals Retecool en GeenStijl zijn keihard vermaak: veel gebrul en grappen die je echt niet op de site van de Volkskrant kan maken. Die blogs zijn wel iets afgekoeld, ze brengen nu meer nieuws met een knipoog. 

‘‘Er zijn een aantal hoogbejaarde eindredacteuren ontslagen’’ 

En nu nemen kranten na lange tijd bloggers in hun armen?

Kranten hebben geprobeerd zelf een blog op te starten, zonder hulp. Maar ze snapten de materie niet. Veel kranten nemen nu inderdaad ex- of huidige bloggers aan, want zij snappen het internet. De Volkskrant heeft nu ook GeenStijl schrijver Bert Brussen in dienst. Ook publiceert die krant veel stukken van Dejaap (een nieuws/opinie-blog). Er zijn een boel hoogbejaarde hoofdredacteuren ontslagen en nu zijn de dagbladen op de goede weg. De mentaliteit ‘Het internet is eng’ die tot op een paar jaar geleden bij de meeste kranten heerste is er eindelijk uit.

Zijn er naast bloggen ook nog andere zaken die Nederlandse dagbladen inschakelen om de teruggang van de papieren versie te compenseren?

De digitale krantenabonnementen stijgen, terwijl er bijna geen krant is die geen verlies op de papieren versie heeft gemaakt de afgelopen jaren. Heel lang hebben ze gedacht dat het internet nooit iets zou worden en dat ze daar wel bovenop zouden komen, maar daar kom je nooit meer bovenop.

Wordt internet dan het definitieve einde van de papieren krant?

Nee, nostalgische mensen die elke dag de krant op de mat willen hebben zullen nog heel lang bestaan. De shift gaat wel om, het wordt veel meer internet en veel minder krant. Mensen willen het nog wel lezen, maar die kattenbakvulling is iets waar men vanaf wil. Kranten zullen alleen nog maar gelezen worden door de liefhebber. 

Interview PvdD fractievoorzitter Leiden Dick de Vos

5 maanden geleden nam in een interview af met Partij voor de Dieren fractievoorzitter en politicus van het jaar 2010 in Leiden. 

Dick, jij bent sinds maart 2010 raadslid voor de Partij voor de Dieren in Leiden. Sinds wanneer ben je lid van de PvdD?

Sinds 2007. Ik was toen vicevoorzitter van het Comité Antistierenvechten en ik wou toen eigenlijk afscheid nemen als voorzitter, want ik was zeven jaar voorzitter geweest. Toen vroegen ze of ik nog wilde blijven als vicevoorzitter en ik dacht ik wil wel wat anders gaan doen, iets met dieren, iets met politiek. Toen dacht ik: ‘Ik word lid van de Partij voor de Dieren’.

Hoe is het dan zo gekomen dat je Raadslid bent geworden?

In 2008 zag ik een vacature voor iemand met een profiel met heel veel natuurkennis, dat heb ik want ik geef ook vogelexcursies met name, en/of een achtergrond in dierenwelzijn; jarenlange aantoonbare inzet voor dierenwelzijn. Dat heb ik natuurlijk met mijn kas, ik was trouwens ook journalist van het blad van De Dierenbescherming. Ze vroegen die mensen toe te treden tot het Hoogheemraadschap, als bestuurder. Waterschappen werden toen gepolitiseerd en ik dacht: ‘Ik kan het niet maken om niet te solliciteren’, want dat was zo op mijn lijf geschreven. Dat heb ik toen gedaan en toen meteen de lijsttrekker geworden. Tot onze verbazing haalden we 5,5 procent van alle stemmen. Toen hadden we bijna twee zetels, net niet, maar dus wel ruim één en daar zit ik op. En met die ervaring ben ik ook doorgerold in de Gemeenteraadspolitiek.

Bestond de PvdD al toen jij Raadslid werd?

Ja, die bestaat sinds 2002.

Maar het is wel door jouw inzet gelukt om ook een zetel, bijna twee, in de Raad te krijgen?

Het is moeilijk te zeggen of dat nou door je eigen inzet komt, of dankzij de campagne. Ik ben wel een beetje bekend in Leiden, omdat ik veel natuurexcursies heb gedaan. Maar ik denk dat als een ander op nummer één had gestaan, dan hadden we ook wel een zetel gehaald. Mensen stemmen plaatselijk ook met een schuin oog naar de landelijke politiek. De plaatselijke invloed is gering.

Aan wat voor soort eisen moet een Gemeenteraadslid van de Partij voor de Dieren volgens jou voldoen?

Het belangrijkste vind ik is dat je durft te denken en ook uit kan stralen dat het om andere belangen gaat dan waar al die andere partijen voor staan. Ze zeggen vaak dat de PvdD een one issue partij is, wij draaien dat om. Eigenlijk zijn alle andere partijen dat, want bij die andere partijen gaat het om geld op de korte termijn. Menselijk korte termijn perspectief, als ze de komende vier jaar maar genoeg bereikt hebben, of genoeg verdiend. Wij kijken op de lange termijn en op de aarde, niet alleen de mens maar alle wereldbewoners. Wat wij willen doen, is die balans in evenwicht te brengen en daarom richten wij ons op de partij die nu het onderspit delft: dat zijn de dieren. Het is eigenlijk een soort geuzennaam: Partij voor de Dieren.

En daar sta jij helemaal achter?

Daar sta ik achter ja. Het is niet dat ik blindelings de partijstandpunten volg en ondersteun, maar er is zeer weinig waar ik anders over denk.

Hoeveel uur per dag ben jij bezig met de partij?

Per week ongeveer zestien uur.

Wat doe je dan allemaal?

Heel veel stukken lezen. Je krijgt een bombardement aan mails en raadsstukken. Die moet je allemaal bespreken in commissies. Voor de rest is er regelmatig een werkbezoek, je wordt hier uitgenodigd, je wordt daar uitgenodigd. Maar als ik me zou beperken tot de stukken die ik krijg aangereikt op de Raad of op de Commissie, dan moet ik na vier jaar constateren: ’Ja, ik heb het alleen maar over die mensen onderwerpen gehad en wat wij zelf hadden willen inbrengen is niet aan bod gekomen’. Een groot gedeelte van onze inzet is het agenderen van onderwerpen. Dat is al moeilijk genoeg.

Dat is eigenlijk iets waar jullie niet echt mee bezig willen zijn?

Daar zijn we juist voor. Om andere zaken op de agenda te krijgen dan die daar nu traditioneel op staan. De meeste partijen vinden milieu en dierenwelzijn best belangrijk, een verplichte paragraaf in bijna ieder verkiezingsprogramma. Daarin staat met mooie woorden wat ze daar van vinden, in de praktijk komen ze daar niet zo goed aan toe. Ik heb in een Raadsvergadering, die duurt van acht tot twaalf, heb ik slechts vijf minuten spreektijd. En die mag ik dan verdelen over de onderwerpen die ik belangrijk vind. Andere partijen doen dat ook. Die gaan hun tijd niet verspillen aan voor hun onbelangrijke onderwerpen zoals kamelen die meelopen in de drie oktober optocht. Ik heb dat wel gedaan en mijn discussieplatform is Sluitelstad.nl, digitale krant waar ik heel veel plaats en waar ik ons beleid uitleg. Belangrijk medium, 3500 hits per dag, dat zijn alle andere ambtenaren en Leidenaren die eigenlijk het Leidse nieuws volgen. Via dat medium heb ik een enorm podium.

En dat hoort ook bij de tijd die je kwijt bent aan de politiek?

Ja, die tijd besteed ik daaraan. Per dag post ik wel iets. Ik Twitter trouwens ook, dat is maar heel kort natuurlijk, vaak link ik daar een groter artikel aan, over wat ik vind of opgemerkt heb, een bedrage die ik bijvoorbeeld in de raad heb gedaan of op mijn site.

Ik kan me voorstellen dat je dat ook gewoon leuk vind om te doen, dat het niet als een belasting is?

Dat is heel leuk, maar het wel inspannend. Want je moet voortdurend alert zijn. Zaterdagochtend werd er een D66’er, die wilde de natuur op een andere manier beleven, namelijk door barbecues te houden in de stadsparken. Permanent en dat moest overal kunnen. Ik vind dat niet. Ik vind dat je parken daar niet voor moet laten verloederen. Hij wilde zones aanwijzen en bakken plaatsen waar je dan gezellig kon barbecueën. Ik vind dat een park voor iedereen is, dus ook voor rustzoekers, er zijn genoeg mensen die zich zouden ergeren aan die geuren en rookontwikkeling. Boven die vind ik niet dat de gemeente er zou moeten zijn om vleesconsumptie op die manier te stimuleren. Ik heb daar meteen een soort tegenvragen over gesteld, een beetje als prikkeling  naar D66. Dat werd natuurlijk weer geridiculiseerd, door GroenLinks: ‘hebben ze niets belangrijker om zich mee bezig te houden?’. Iedereen speelt een beetje zijn rol. Ik heb GroenLinks daar weer over gemaild, zij hebben dat af en toe nodig, zich af te zetten tegen de PvdD.

Wat is eigenlijk het verschil tussen de PvdD en GroenLinks op plaatselijk niveau?

GroenLinks heeft een hele grote sociale agenda ook, die wil bijvoorbeeld De Oostvlietpolder bebouwen met een bedrijventerrein.

Zij zijn voor?

Ja, voor. En de PvdA wil dat ook. Zij willen banen creëren voor jongens van het MBO, wat lager technisch geschoolde jongens en meisjes. Die moeten nu met de brommer naar fabrieksterreinen in Alphen aan den Rijn, in Leiden is voor hun heel weinig werk. Dat snap ik ook wel, maar ik maak een andere afweging. Er is al zo weinig Leids grondgebied, laat dat nou zo. Het is dan jammer, maar ik vind het belang van de natuur voor gaan. D66 wilde dat ook, dus nu blijft hij permanent groen.

Je zei net ook dat je de afgelopen jaren bezig bent met traditionele politieke punten, zijn er ook dingen die je hebt bereikt waar je echt trots op bent, in de Leidse politiek?

Een goed voorbeeld is de aanpak van de meeuwenoverlast. Een Leids probleem, trouwens, een probleem van alle kuststeden. Daar wilden ze een hele reeks maatregelen invoeren. Een daarvan was het inzetten van een valkenier. Dat is echt onzin. Dat zou heel erg veel geld kosten, 640000 euro, voor de komende jaren en dat is alleen maar meeuwen verjagen. Die kunnen dus weer ergens anders gaan broeden. Daar heb ik een stokje voor gestoken. Dat is nou een voorbeeld dat er niet geweest zou zijn als ik niet mijn vinger had opgestoken.

Het afgelopen jaar ben je veel bezig geweest met dit soort politiek kwesties, had je vroeger gedacht dat jij in de politiek terecht zou komen?

Nee, maar ik was wel altijd een soort wereldverbeteraar. Toen ik op de basisschool zat, in groep zeven of zo, heb ik een kranten ophaal actie opgericht, waaraan iedereen meedeed, voor arme landen of zo. Heel veel geld, de hele school vol met oude kranten. Dat hebben we op een gegeven moment aan het Albert Schweitzer Fonds gegeven. Ik vond het altijd wel leuk om iets voor de wereld te doen. Politiek gevormd ben ik eigenlijk door de dood van Salvador Allende, die eigenlijk vermoord is door Contra’s hevig gesteund door de CIA en Amerikaanse militaire adviseurs. Dat vond ik zo verschrikkelijk onrechtvaardig, dat een communistische democratisch verkozen president werd afgezet door de Verenigde Staten. Toen ben ik een tijdje heel links geweest, communistisch. Wel met het idee van ‘Ik wil niet in zo’n wereld leven’ en dat heb ik nog wel. Ik ga binnenkort naar de Amazone, naar Mark van Roosmalen, die is ook zo’n wereldverbeteraar. Mensen die zich dag in dag uit inzetten voor het behoud van die biodiversiteit. Hij is gevangen gezet in  Brazilië, zogenaamd wegens bio piraterij, het verhandelen van aapjes en dat soort dingen. Wat helemaal niet waar is. Hij toen vrijgekomen en op de laatste dag dat zijn Nederlandse paspoort geldig was naar Nederland gekomen. Daar is hij lezingen gaan geven en op een van die lezingen ben ik hem tegengekomen, toen heb ik gezegd: ‘Ik ga jou helpen’. Twaalf november vertrek ik naar Brazilië, als dank voor dat ik hem heb geholpen. Ik heb namelijk een petitie opgestart, dat we hebben aangeboden aan de Minister van Justitie, Hirsch Ballin, die heeft er voor gezorgd dat hij zijn Nederlandse paspoort versneld terugkreeg. Ik wil daar met eigen ogen zien hoe daar de soja connectie werkt. Het kappen van tropisch regenwoud, het vermoorden van Indianen, zodat het gebruikt kan worden voor de soja teelt, voor onze Brabantse varkens. Onze boodschap is ook, ‘eet zo min mogelijk dierlijke eiwitten, want daarmee verstoor je de biodiversiteit’.

Eet jij zelf ook geen vlees?

Nee.

Wel sojaproducten?

Ja.

Die op een betere manier zijn bereid?

Geen transgene soja nee. De meeste soja is ook nog eens genetisch gemodificeerd, dat betekent dat ze ‘Round Up’ eroverheen strooien. Dat is een gif dat verboden gaat worden, dat alles doodt, behalve die gewassen die genetisch gemodificeerd zijn op tegen ‘Round Up’ op te kunnen. Dan moet je je voorstellen dat er kilometers velden met maïs of soja, daar sproeien ze dat gif overheen en alles daaromheen sterft. Dieren, planten. Gebruiken we hier ook gewoon bij de groenvoorziening. Ik heb daar een motie voor ingediend, om dat te beëindigen, dat is niet gelukt. Maar een Tweede Kamermotie van GroenLinks heeft het wel gehaald.

Dus als je gewoon boodschappen doet let je wel heel erg op dit soort producten?

Ik koop bijna alleen maar biologische producten. Maar soms wordt het mij wat te gortig, ik koop altijd biologische melk, kaas en zo, maar in dit geval was er biologische bloemkool, voor 2,99 of zo en daarnaast lag. Niet biologische bloemkool uit België. Je moet altijd streekproducten kopen, van hier, niet al te ver weg. Toen heb ik toch voor die Belgische bloemkool gekozen. Dat biologische zit in plastic en is drie keer zo duur. Maar ik denk daar wel over na.

Probeer je dat ook door politieke invloed over te brengen op anderen?

Ja, ik heb onlangs een motie ingediend om duurzaam in te kopen. Die is aangenomen vorig jaar. Dat programma is goed op weg. Leiden wil in 2015 biodiversiteithoofdstad van Nederland worden.

Dat is mooi voor jou!

Nou, dat heb ik niet bereikt hoor, ze wilden het al eerder, maar dat schiet helemaal niet op. Er wordt gewoon een of twee keer per jaar een buffetje georganiseerd en daar eten ze gewoon vlees uit de bio-industrie. Ik krijg dan een vegetarisch potje, sinds kort heb ik een nieuw fractielid, die is veganistisch, dat wordt moeilijker voor hun. Maar wij kunnen vanuit Leiden niets doen aan de landelijk bio-industrie. Het echte leed vindt plaats in provincies hier ver van onze stad. Maar we kunnen wel iets aan ons consumptiegedrag doen. Door te consumeren houden wij dat perfide systeem in stand.

Heb je dan niet de drang om de landelijke politiek in te gaan?

Ik denk niet dat ik daar goed genoeg voor ben.

Je was wel Leids politicus van het jaar 2010…

Ja, ik denk er op dit moment helemaal niet over na. Ik heb mijn handen vol aan Leiden. Het is wel zo dat je je blik steeds meer verruimt, zeker Leiden als regiogemeente. Dan krijg je te maken met grote infrastructuur beslissingen, de ringweg om Leiden heen, de Rijngouwelijn, de verbinding tussen de A4, die door een natuurgebied moet. Dus je bent eigenlijk al half regionaal bezig.

En dat is genoeg voor nu?

Dat vind ik erg leuk. Om na te denken over die problematiek. Landelijke politiek, daar gebeurt het. Maar daar hebben ze het wel zeer zwaar hoor. Ongelofelijk hard werken is dat. Ik heb veel bewondering voor alle landelijke politici en zeker voor kleine fracties.

Ben je tevreden hoe het gaat met de PvdD in de Tweede Kamer, bereiken ze genoeg?

Zeker, ik vind dat ze heel veel bereiken. De combinatie is heel goed. Vorig jaar bij de verkiezingen stond Esther helemaal niet meer op de lijst, dat hebben we kunnen terugdraaien. Ik zat in het team dat de motie binnen de partij heeft opgesteld, om Esther weer op twee te krijgen. Ze hebben een andere aanpak en die werkt aanvullend en ze krijgen heel veel voor elkaar. Alleen al in de agenda setting functie ervan. Dus die dingen op de agenda krijgen die er normaal gesproken niet op zouden komen. Elke partij heeft het ineens over dierenwelzijn. Dat is echt hot. En natuurlijk wordt het ook geridiculiseerd, maar we houden ons vast aan de uitspraak van Ghandi: ‘Eerst negeren ze je, dan maken ze je belachelijk, dan vechten ze tegen je en tenslotte win je’.

En waar zijn jullie nu?

Nou, in Leiden zijn we nog wel redelijk in het stadium van… we zijn het stadium van belachelijk maken voorbij. Maar dat proberen ze af en toe toch nog een beetje. Maar politicus van het jaar worden, blijkt ook een soort van erkenning dat we het niet zo gek doen. We worden serieus genomen, misschien ook wel een beetje ingepalmd: ‘You’re one of the guys, doe nou niet zo moeilijk’ en zo. Dus ik probeer altijd wel mijn onafhankelijkheid te houden. Het moet niet zo zijn dat ik bepaalde dingen niet meer zeg, of moties of amendementen niet meer indien, uit vrees dat anderen mij niet meer zo aardig vinden. Want wij zijn er een beetje voor, om mensen wat onrustig te maken. Dat ze denken ‘Hmm, eigenlijk hebben ze wel gelijk, die Partij voor de Dieren. Waarom doen wij dat niet?’ Dat is een rol, zonder daarin heel vervelend te kunnen worden. Marianne Thieme doet dat wat extremer, die zegt ‘We moeten de horzel zijn in de politiek’. Dat is een beetje een bijtertje.

En dat is wat jullie ook wel proberen?

Wij willen in de lokale politiek de groene partijen scherp houden. Zeker GroenLinks, die doet het nu goed. Maar de vorige Kabinetsperiode zaten ze in het College en toen waren ze helemaal niet groen. Voor de Rijngouwelijn, bebouwen van de Oostvlietpolder en ook voor de Morspoortgarage. Ze zijn helemaal omgedraaid.

Hebben jullie daar een rol in gehad?

Ik denk het wel, omdat mensen ook teleurgesteld zijn geraakt in GroenLinks. Die zijn bijvoorbeeld PvdD gaan stemmen.

Hoe wil je de overige partijen groener krijgen?

We hebben in elk geval hun verkiezingsprogramma’s bestudeerd, en we houden ze daar af en toe aan. Van ‘Nou, in uw programma zegt u dit… Kunt u dat even uitleggen?’ Nu doen we dat niet zo veel, maar met name in campagnetijd gaan we dat er weer uitspelen. Dat zou in 2014 zijn. Ik weet niet of ik dan de campagne ga voeren, maar mijn opvolger of opvolgster. Wij steken vaak de loef af, we zijn vaak net iets eerder met groene voorstellen die met natuur of dierenwelzijn te maken hebben dan andere partijen. Ook voor GroenLinks natuurlijk, die zijn voor circus…

Circus Renz komt toch naar Leiden toe?

Ja, dat las ik toevallig in de krant vanmorgen. Ze hadden allemaal mensen geïnterviewd en toen vroeg ik me af waarom mij niet? Ja… Het Leidsch Dagblad neemt ons nog steeds niet helemaal serieus. Je moet een dier ook niet als object zien, als vermaaksobject.

Hoelang ben je nog van plan jouw boodschap in de Leidse politiek te brengen?

In elk geval maak ik de termijn vol, tot 2014. Maart 2014 zijn er weer nieuwe verkiezingen, nog 2,5 jaar, een flinke rit nog! Het is intensief.

Wat zie je voor je?

In elk geval moet een nota ‘dierenwelzijn’ komen. Die is in de maak. Ik ben verleden week met ambtenaren naar een conferentie over gemeentelijk dierenwelzijn geweest. Een groot aantal ideeën en plannen moet daar in verwerkt gaan worden. Dat is op dierengebied. Ik hoop ook dat op natuurgebied milieu educatie veel meer plaats gaat vinden, ter plekke. Dus dat kinderen met schepnetjes naar het water kunnen en dan leren over dierlijk leven in het water. Op milieugebied heb ik een wetsvoorstel gedaan om draagzakken te verbieden, of daar een taks op te heffen. Want moet je eens kijken hoeveel plastic men per dag verbruikt. Ik heb dat eens uitgerekend…

Ik heb inderdaad gelezen dat 120.000 zakjes per dag worden weggegooid in Leiden…

Één per Leidenaar per dag. Ik weet niet of dat waar is, het zijn Europese cijfers die ik heb getransporteerd naar de Leidse situatie. Laten we zeggen: het is de helft. Dat is nog ontzettend veel. En waar gaat dat naartoe? Ik schrik ervan. We hebben daar een soort plastic-zak, zoveel zit daarin. Dat kan heel simpel verminderd worden, door als Wethouder met winkeliers een convenant te sluiten en die laten vragen: ‘Gaat het zo mee?’ Alleen met die ene vraag blijkt dat 40% ‘nee’ zegt. Zo kun je het al verminderen. Ik vind het eigenlijk jammer dat wij dit moeten doen. Strikt genomen zou de Partij voor de Dieren overbodig moeten zijn. Er zou helemaal geen PvdD moeten zijn, een schande dat die er is! Dat betekent dat er iets is wat andere partijen hebben laten liggen: dit soort hele eenvoudige dingen. Die krijg je alleen als je vanuit het perspectief van dieren kijkt. 

Interview Leidse Twitterborrel

Een sfeerreportage van de lanceerborrel van het Leidse Twitter Top 25 Magazine, gemaakt door @moiravansas

Check hier het online magazine.